Αρχική σελίδα - Ηλίας Σπ. Λάππας - Χειρουργός Μαστού - Μαστολόγος
Ιατρείο
Βιογραφικό
Επιστολές
Άρθρα
Σύνδεσμοι
 
 
 
Προηγούμενη σελίδα Σελίδα 1 από 6 Επόμενη Σελίδα
 

Η ευρεία χρήση της μαστογραφίας ως μεθόδου προληπτικού πληθυσμιακού ελέγχου στην προσπάθεια έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του μαστού, έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση του αριθμού των αψηλάφητων μαστογραφικών ευρημάτων, τα οποία πρέπει να αξιολογηθούν. Ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με καρκίνο του μαστού εμφανίζονται χωρίς ψηλαφητές αλλοιώσεις: είτε με ένα πολύ μικρό διηθητικό καρκίνωμα σταδίου T1a ή T1b (διαμέτρου </= 1cm), είτε με ένα καρκίνωμα in situ. Πολλά από αυτά τα μικρού μεγέθους διηθητικά καρκινώματα είναι σχετικώς χαμηλού grade, με αρνητικούς λεμφαδένες, άρα και καλύτερης πρόγνωσης.

Η ιστολογική εξέταση μιας μη ψηλαφητής αλλοίωσης που εντοπίστηκε με τη μαστογραφία θα εξετάσει την φύση της βλάβης και θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση.

Ύποπτα μαστογραφικά ευρήματα για τα οποία απαιτείται διερεύνηση είναι:
1. Αστεροειδής, ασαφώς περιγεγραμμένη, ή λοβιωτή περιγεγραμμένη σκίαση
2. Άθροισμα μικροαποτιτανώσεων
3. Απεικονιστική παραμόρφωση της αρχιτεκτονικής του μαστού και ασύμμετρες σκιάσεις

Για να υποβληθούν σε βιοψία οι αλλοιώσεις αυτές -αφού, εξ ορισμού, δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθούν κλινικώς- χρειάζονται διαδικασίες εντοπισμού ώστε ο χειρουργός να μπορεί να προσπελάσει την βλάβη. Η συνεργασία ακτινοδιαγνωστού και χειρουργού είναι απαραίτητη για την εντόπιση και τη λήψη ιστού από το ύποπτο εύρημα, για μικροσκοπική εξέταση.

Προτού εξετάσουμε τις τεχνικές βιοψίας θα αναφερθούμε στην βιοψία αναρρόφησης με λεπτή βελόνη (FNAB). Η FNAB έχει αρκετούς περιορισμούς όταν πρόκειται για αψηλάφητες αλλοιώσεις. Σύμφωνα με μελέτες μέχρι και το 54% των κυτταρολογικών δειγμάτων είναι ανεπαρκή. Το υψηλό ποσοστό ανεπαρκών δειγμάτων οδήγησε, πρόσφατα σχετικά, σε πρόωρο τερματισμό μια πολυκεντρική έρευνα. Τα μεγάλα ποσοστά ανεπαρκών παρασκευασμάτων έχουν σχετιστεί με την έλλειψη εμπειρίας και με την ύπαρξη καλοηθών βλαβών και ειδικά μικροαποτιτανώσεων, όπου είναι δύσκολο να επιτευχθεί τελεσίδικη διάγνωση καλοήθειας. Επίσης το DCIS δεν μπορεί να διαφοροδιαγνωστεί από το διηθητικό πορογενές καρκίνωμα με την κυτταρολογική εξέταση, λόγω έλλειψης πληροφόρησης για την αρχιτεκτονική τους διάταξη. Έτσι οι βιοψίες με χονδρή βελόνα έχουν αντικαταστήσει, μερικώς τουλάχιστον, την FNAB.

Τεχνικές βιοψίας:

α) Στερεοτακτική εντόπιση με τη χρήση συρμάτινου οδηγού και ανοιχτή βιοψία (Wire-localized Biopsy – WLB)
β) Στερεοτακτική βιοψία με χονδρή βελόνα (Stereotactic core-needle Biopsy – SCB)
γ) Στερεοτακτική κατευθυνόμενη βιοψία με την βοήθεια κενού (Vacuum-assisted Biopsy – VAB; Mammotome Minimally Invasive Breast Biopsy – MIBB)
δ) Ανάπτυξη νέων στερεοτακτικών εργαλείων για την εξαίρεση μεγαλύτερων τμημάτων μαζικού ιστού: Advanced Breast Biopsy Instrumentation – ABBI

Ανοικτή Βιοψία με τη χρήση συρμάτινου οδηγού (WLB)
Η τεχνική αυτή, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες, είναι διαδικασία δύο φάσεων: Αρχικά η ασθενής οδηγείται στο τμήμα μαστογραφίας όπου τοποθετείται ο συρμάτινος οδηγός για να εντοπιστεί η υπό διερεύνηση βλάβη. [Η ιδανική τοποθέτηση του σύρματος είναι να διαπερνά την βλάβη και η κορυφή του να βρίσκεται ακριβώς κάτω από αυτή. Αν η απόσταση μεταξύ της βλάβης και του σύρματος είναι <1cm η προεγχειρητική εντόπιση θεωρείται επιτυχής και αποστάσεις μεταξύ 1 και 2cm θεωρούνται αποδεκτές].
Ακολούθως η ασθενής οδηγείται στο χειρουργείο, όπου πραγματοποιείται χειρουργική εξαίρεση της βλάβης υπό την καθοδήγηση του συρμάτινου οδηγού. Ακολουθεί μαστογραφία του παρασκευάσματος για να επιβεβαιωθεί ότι η αλλοίωση περιλαμβάνεται στον εξαιρεθέντα ιστό.

Για πολλά χρόνια η ανοικτή βιοψία ήταν η τυπική εξέταση για τις περισσότερες βλάβες και εξακολουθεί να παραμένει η μέθοδος αναφοράς. Τα ποσοστά αποτυχίας της είναι πολύ χαμηλά (κατά μέσον όρο 2,6%). Επιπλέον, σε περιπτώσεις μικρών καρκίνων, μπορεί να θεωρηθεί ως οριστική ογκεκτομή, όταν επιλέγεται η διατήρηση του μαστού (και εφόσον βεβαίως τηρούνται τα ογκολογικά κριτήρια των ελευθέρων ορίων).
Δεν παύει όμως να είναι αιματηρή επέμβαση, να αφήνει ουλή, με το επακόλουθο ψυχολογικό και συναισθηματικό stress και να είναι σχετικά δαπανηρή. Επίσης η πλειονότητα των ευρημάτων για τα οποία μια ασθενής υποβάλλεται σε βιοψία αποδεικνύονται καλοήθη* και αρκετές γυναίκες κατά τη διάρκεια της ζωής τους υποβάλλονται σε περισσότερες από μία βιοψίες. Έτσι αναπτύχθηκαν τεχνικές διαδερμικής βιοψίας λιγότερο επιθετικές. Το σημαντικότερο θέμα που πρέπει να μας απασχολεί όσον αφορά τις νέες αυτές τεχνικές είναι η ακρίβεια της διάγνωσης, με άλλα λόγια να μη μείνει αδιάγνωστο ένα καρκίνωμα.
[*Καλοήθεις βλάβες
α) ινοκυστικές αλλοιώσεις
β) ίνωση
γ) ινοαδένωμα
δ) λεμφαδένας
ε) μη ειδικές βλάβες]

Στερεοτακτική βιοψία με χονδρή βελόνα (SCB)
Κριτήρια επιλογής γι' αυτήν την τεχνική είναι:
α) Ογκόμορφη αλλοίωση, ασυμμετρία ή άθροισμα μικροαποτιτανώσεων που μπορεί να εντοπιστεί με τη χρήση ψηφιακού απεικονιστικού εξοπλισμού.
β) Η ασθενής πρέπει να είναι ικανή να παραμείνει σε πρηνή θέση και ακίνητη για 30 με 60 λεπτά.
γ) Ο μαστός πρέπει να έχει πάχος >/=20mm όταν συμπιέζεται.

Η ασθενής τοποθετείται πρηνής στο τραπέζι μαστογραφίας Lorad και η βιοψία, μετά από την ενδεδειγμένη αντισηψία και τοπική αναισθησία, εκτελείται υπό στερεοτακτική καθοδήγηση με τη χρήση αυτόματου πιστολιού βιοψίας με βελόνα 14G και λαμβάνονται 3 ως 9 δείγματα. Αν η βιοψία γίνεται για μικροαποτιτανώσεις λαμβάνεται μια επιπλέον μαστογραφία για να επιβεβαιωθεί ότι αυτές περιλαμβάνονται στα δείγματα.

 
Προηγούμενη σελίδα Σελίδα 1 από 6 Επόμενη Σελίδα
 
 
 
 
Βασιλίσσης Σοφίας 48, Τηλ. 210 7227760, Κιν. 694 4591192